Nie ograniczajmy aktywizacji zawodowej

Nie każdy bezrobotny potrzebuje zasiłku. Wielu potrzebuje po prostu szansy.

Prace interwencyjne i roboty publiczne od lat pomagają osobom, które z różnych powodów znalazły się najdalej od rynku pracy. To często osoby długotrwale bezrobotne, z niskimi kwalifikacjami lub mieszkające w miejscach, gdzie ofert zatrudnienia jest po prostu mniej.

Dlatego z niepokojem przyjmuję informacje o ograniczeniu środków na programy aktywizacji zawodowej w planie finansowym Funduszu Pracy na 2026 rok.

Skierowałem interpelację do Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, pytając m.in. o przyczyny tych decyzji oraz ich wpływ na liczbę miejsc pracy tworzonych we współpracy z samorządami.

Jako były samorządowiec wiem, że skuteczna polityka rynku pracy zaczyna się lokalnie. To gminy i powiaty najczęściej jako pierwsze widzą problemy mieszkańców i pomagają im wrócić do aktywności zawodowej.

Czy w czasie, gdy wiele osób nadal potrzebuje wsparcia w znalezieniu pracy, powinniśmy ograniczać narzędzia, które przez lata przynosiły konkretne efekty?

Oto pełna treść interpelacji:

Interpelacja w sprawie planu finansowego Funduszu Pracy
na rok 2026

Szanowna Pani Ministro,

w związku z informacjami dotyczącymi planu finansowego Funduszu Pracy na rok 2026, z których wynika zmniejszenie środków przeznaczonych na realizację programów promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej, zwracam się z uprzejmą prośbą o przedstawienie szczegółowych wyjaśnień w tym zakresie.

Prace interwencyjne oraz roboty publiczne od wielu lat stanowią istotny instrument wsparcia osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy – w szczególności osób długotrwale bezrobotnych, o niskich kwalifikacjach lub z ograniczoną mobilnością zawodową. Jednocześnie są one realizowane w ścisłej współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego, które współfinansują zatrudnienie i organizują miejsca pracy, dostrzegając realną skuteczność tych form aktywizacji w swoich społecznościach lokalnych.

Z informacji napływających z samorządów wynika, że ograniczenie środków na ten cel może przełożyć się na zmniejszenie liczby dostępnych miejsc pracy dla osób najbardziej oddalonych od rynku pracy, co w praktyce może utrudnić prowadzenie skutecznej polityki aktywizacyjnej na poziomie lokalnym.

W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Jakie były główne przyczyny zmniejszenia wydatków na realizację programów promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej w planie finansowym Funduszu Pracy na rok 2026, w szczególności w odniesieniu do prac interwencyjnych i robót publicznych?
2. Ile osób (w przeliczeniu na pełne etaty) zostało objętych wsparciem w ramach prac interwencyjnych oraz robót publicznych w 2025 r., a ile takich miejsc planowanych jest do sfinansowania w 2026 r.?
3. Czy Ministerstwo rozważa zwiększenie nakładów na ten cel w trakcie 2026 r., w szczególności w przypadku sygnałów ze strony samorządów o rosnących potrzebach w zakresie aktywizacji osób pozostających bez pracy?

Z góry dziękuję za przedstawienie informacji, które pozwolą lepiej ocenić kierunki polityki rynku pracy oraz możliwości wsparcia osób znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji zawodowej.